VV Zeewolde

Kan het nog gekker.

Op 14 april naar Wodenseck, waar de qua postuur kleine man maar groot van inhoud vooraf had aangegeven dat de uitslag, met Vierhouten in het achterhoofd van cruciaal belang was.
Ikke moest, via Hoevelaken, een speler van het 2e ophalen, omdat onze aanvoerder en rots in de branding een pijntje had. Ik kreeg de gelegenheid om een groot gedeelte van de 1e helft te zien en dat verwarmde mijn hart. Goed spel en naar later bleek een mooie overwinning. Klasse BOYS en een clean sheet voor Jannou. Na Hoevelaken richting Wolfheze, berucht in het verleden, om zijn psychiatrische inrichting(en). Wij moesten ons melden op het DUITSE KAMP aan de Duitsekampweg nr. 4. Daar aangekomen geen voetbalveld. Rutger, ook een pijntje en onze RAHS ( reserve assistent hulp scheids) vroegen de weg aan een echtpaar. Ze keken raar op toen er gezegd werd “voetbalclub Wolfheze heeft geen voetbalclub”, dan maar de postbode gevraagd die gaf echter het zelfde antwoord. Ja tegenwoordig laten ze inderdaad alles los op straat lopen. Gewoon het zandpad afrijden en verborgen aan het eind tegen de Duitse grens ligt inderdaad een groene weide met een houten schaftkeet maar wel met een tribune voor maximaal 9 personen. Opvallend was dat er vele ruiters te paard liepen. Dit bleek een groep mobiele eenheid te zijn want er gaat daar wel eens wat mis.

Wodanseck: de naam is afgeleid van de Germaanse dondergod (Wodan) die omringt werd door 2 raven genaamd Huginn en Muninn, getrouwd was met vrouw Holda (bij ons bekend als vrouw Holle) en een aantal oude Quercussen (eikenbomen genaamd seck) aan het zandpad. Zelf heb ik meer op met de God Loki (een onruststoker die leeft van chaos en leugens). Alles wat ik in het vorige stukkie schreef was waar behalve dat ze wel een pin voorziening hadden. Met de inval van onze supporters/hooligans was er iet wat paniek in de schaftkeet. De 2 frituurpannen waren nog niet op temperatuur. De tijd werd benut door te kijken naar de aantrekkelijke dames achter de bar. We zijn nog nooit zo lang blijven hangen in de kantine na afloop. Twee van ons hadden besloten om met hun Tupperware (vroeger een soort lingerie party voor vrouwen maar toen met plastic bakjes) motor te komen een Ducati (Italiaans race beest) en Yamaha, volgens een kenner yzf r1 1000cc (Japans). Henk M en Ikke nemen ze nog kwalijk dat we niet achterop mochten na afloop. Ik koop me zelf wel een MZ (oost Duits) of CZ (Tsjechisch). Opvallend was dat er heel weinig toeschouwers van W waren. Dit bleek een klote reden te hebben. De begrafenis van een oud speler 25 jaar lid van de club spelend met nr. 8 leeftijd 53 jaar was aan de slopende ziekte overleden. De wedstrijd begon met een indrukwekkende minuut stilte.

Over de wedstrijd kan ik kort zijn. De scheids kon het ook niet vinden en we begonnen een kwartier later. Het spel van ons was in eerste instantie prima en gaven weinig weg. Hessel gaf wel een ouderwetse body check weg die me deed denken aan de ijs hockey Rus Ragoulin. Pietertje, hij die 35 werd die dag, gaf ook diverse kansen weg aan de tegenstander en Luuk terug van een lastig pijntje nam een vrije trap die, volgens hem, net naast ging. De bal was volgens mij, op dit kleine veld dichter bij de cornervlag. Compliment aan buffel (Chris) en buffeltje (Pino). Romeo deed zoals altijd zijn stand, op de lijst van spelers, eer aan. Eigenlijk was ik best trots op ze allemaal, maar ik laat het niet merken. Der bomber 3x hij komt niet meer langs n.a.z. dat hij de afstand naar mij te groot vind en dat hij me soms niet kan vinden. Op de terugweg kwamen er 2 motorrijders langs die ik denk een half uur eerder in de kantine waren. Ron en ik (als normdragers) net zoals de dames van de Good Oldies, vonden het prima dat een liedje via de boom box werd afgedraaid.

Zaterdag de Paasberg met als sponsor coffeeshop “de Walm” Sonsbeeksingel 115 in de wijk Klaarendal. Als onze rots in de branding of Jasko scoren doe ik een Kuemerlingetje of Jagtbitter.

Voor leden VVZ

2591 Banner 336x280

Zoeken